Home > Literature & Short Story > Grand Father And Herb

Grand Father And Herb

วันอาทิตย์ที่ผ่านมา
มีโอกาสไปเยี่ยมคุณปู่อีกคนนึง
ซึ่งเป็นสามีของพี่คุณย่า
เป็นร้านขายยาแผนโบราณ ในชุมชมเก่าแก่ริมน้ำ ชานเมืองกรุงเทพ

น่าตกใจที่ว่า ยังมีคนจำนวนมากพอสมควร
ที่สนใจแพทย์ทางเลือกแบบนี้
มีคนมารับการรักษาและซื้อยาจำนวนมาก
ซึ่งยาไทยแต่ละหม้อ ไม่ใช่ถูกๆ
อยู่ในหลัก 500 บาทขึ้นไป ต่อหนึ่งหม้อ ซะส่วนใหญ่

คุณปู่คนนี้ อายุ 96 แล้ว
แต่ยังแข็งแรง เดินได้ด้วยตัวเอง และมีความจำดี
ยังสามารถ ตรวจรักษาคนไข้ได้ ถ้าคนไข้ต้องการ
สามารถตรวจโดยการจับชีพจร หรือจับตรวจอวัยวะภายใน

ซึ่งผมก็ไม่รู้ว่าเค้าทำได้อย่างไร
เรียนจบอะไรมา ก็ไม่รู้เหมือนกัน ไม่กล้าถาม

มีคนรู้จักและมารับการรักษาอยู่เรื่อยๆตลอดเวลา

จนผมสงสัยว่า ความรู้ที่เค้ามี
มันจะน่าเสียดายไหม
ถ้าเค้าเสียชีวิตไป
คนรุ่นหลัง จะได้อะไร จากประสบการณ์ที่ผ่านมาของเค้า

ซึ่งนั่น ไม่ใช่ปัญหาที่เกิดกับคุณปู่คนนี้คนเดียว
แต่เป็นปัญหา ที่เกี่ยวข้องกับภูมิปัญญาชาวบ้านต่างๆ ในประเทศไทย
ไม่ว่าจะเป็นเทคนิคพื้นบ้าน อย่างการ หมักสุรา การทำการเกษตร
หรือแม้กระทั่ง ความรู้เฉพาะกลุ่ม อย่างชาวเลบางกลุ่ม ที่ผมจำชื่อไม่ได้
ที่มีความรู้ในเรื่อง tsunami

ผมเสียดายว่า ถ้าเรามีความรู้ ในการใช้แพทย์แผนไทย
และมีผลการรักษาที่ดี เป็นที่ยอมรับในระดับหนึ่ง
ทำไมไม่ทำการวิจัยถึง สารที่อยู่ในสมุนไพรพวกนี้อย่างจริงจัง
ถึงแม้ องค์การเภสัช จะมีสูตรการรักษา การให้ยาไทย
ทั้งชนิด ขนาด ปริมาณ ของสมุนไพร
แต่มันน่าจะเป็นการดีกว่านี้
ถ้ามีการวิจัยถึงสารข้างใน และสกัดออกมาเฉพาะสารข้างในเลย

เพราะถ้าทำได้ขนาดนั้นแล้ว
คนทั่วไป ย่อมมีโอกาสเข้าถึงการรักษาแพทย์ทางเลือกแบบนี้ มากขึ้น
ในราคาที่ถูกลง

ผลวิจัยที่ได้ ก็ทำให้คนที่ไม่เชื่อมั่น ได้มีโอกาสหันกลับมาดูเรื่องพวกนี้
มันน่าจะเป็นประโยชน์กับทุกฝ่าย
ยกเว้นบริษัทยาต่างประเทศ
แต่ก็นั่นแหละ ถ้ามันดีจริง
บริษัทพวกนี้ ก็หาทางขโมยสูตรไปปรับปรุง และจดสิทธิบัตรอยู่ดี
อันนี้ต้องยอมรับว่า ทุนนิยมครองโลก แล้วเราก็หลีกเลี่ยงมันไม่ได้

คิดแล้วผมก็เสียดายความรู้
คุณปู่ผม อาจจะสอนคนอื่นบ้าง
รวมทั้งหลานคนนึง ที่มีอายุรุ่นเดียวกับผมนี่แหละ
ถึงแม้ ผมจะไม่ค่อยสนใจเรื่องแบบนี้
แต่ก็อยากหาทาง รวบรวมความรู้พวกนี้
เทคนิคการตรวจวิเคราะห์โลก การจ่ายยา
ข้อดีข้อเสีย ของสมุนไพรแต่ละแบบ
ให้เป็นลายลักษณ์อักษร
เป็นหนังสือที่ทุกคนที่สนใจอ่านได้

แต่จริงๆ คงได้แค่คิดแหละ
งานที่สำคัญสำหรับคนส่วนใหญ่
มันสำคัญสำหรับตัวผมเอง ไม่มากนัก

เสียดายที่อาจจะพลาดโอกาสไป
แต่ไม่เสียใจ ที่ต้องพลาดโอกาสที่จะพลาดไป

ต้องอย่าลืมว่า เวลาในชีวิตมีจำกัด
ดังนั้น ต้องเลือกทำในสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับชีวิต …………….

NOZ (24.01.2006)

  1. Alisa
    25 January 2006 at 4:01 AM

    นึกว่าจะเขียนนินทาคุณปู่เหมือนเคยซะอีก อิอิ

  2. J
    25 January 2006 at 6:41 AM

    ชอบบทสรุปสุดท้ายที่พี่นอสเขียนจัง"แต่จริงๆ คงได้แค่คิดแหละงานที่สำคัญสำหรับคนส่วนใหญ่มันสำคัญสำหรับตัวผมเอง ไม่มากนักเสียดายที่อาจจะพลาดโอกาสไปแต่ไม่เสียใจ ที่ต้องพลาดโอกาสที่จะพลาดไปต้องอย่าลืมว่า เวลาในชีวิตมีจำกัดดังนั้น ต้องเลือกทำในสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับชีวิต ……………."คนเรามีโปรเจ็คท์ต่างๆมากมายในชีวิตนึง แต่ที่ตั้งใจทำจริงๆน่ะมีเท่าไหร่ และที่ทำได้จริงๆน่ะ จะเหลืออีกเท่าไหร่

  1. No trackbacks yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: